Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Κρυφός Αϊ-Βασίλης

Κάποια μέρα 2 βδομάδες πριν , ερευνώντας και διαλέγοντας τα κειμενα που θα έκανα από το Ανθολόγιο, μου ήρθε η ιδέα για την ανταλλαγή δώρων. Μια ιδέα που πολλοί εφαρμόζουμε, αλλά προσωπικά τα τελευταία χρόνια την έχω παραλλάξει  λίγο.
Διαβάζοντας το κείμενο "Δώσε την αγάπη" , αποφάσισα να το δουλέψω στην τάξη , αλλά όχι μόνο σαν κείμενο.
Πέντε μέρες πριν κάνουμε το κείμενο (και φροντίζοντας να μεσολαβεί Σαββατοκύριακο) τα παιδιά τράβηξαν κλήρο κάποιο όνομα από αυτά της τάξης μας. Το όνομα που έτυχαν ήταν και το παιδί στο οποίο θα γινονταν κρυφός Αϊ- Βασίλης.
Για το παιδί αυτό θα έπρεπε να φτιάξουν ένα δώρο. Τους είπα πως μπορούσαν να κάνουν κάποια κατασκευή, να ζωγραφίσουν κάτι ξεχωριστό, να φτιάξουν ένα ποίημα , ένα παραμύθι ή ένα τραγούδι. Ο καθένας μπορούσε ελεύθερα να αποφασίσει!
Δυο σημαντικοί κανόνες: το κρατάμε μυστικό μέχρι την ημέρα της ανταλλαγής και πρέπει να είναι φτιαγμένο και όχι αγορασμένο!
Με τους δυο αυτούς κανόνες καταφέρνουμε και να εξαψουμε τη φαντασία και αδημονία των παιδιών , αλλά και να προστατέψουμε την τσέπη των αγαπητών γονέων που τόσα έχουν να πληρώνουν! Επίσης , κάθε παιδί μπορεί να βασιστεί στα ταλέντα του και το δώρο του να είναι κάποιο προϊόν αυτού του ταλέντου (τραγική και αμετανόητη  υπέρμαχος της πολλαπλής νοημοσύνης , τι να κάνω;;;;)!
Αφήσαμε λοιπόν τις μερες να περάσουν , κάναμε και το κείμενο "δώσε την αγάπη" που έδωσε αρκετή τροφή για σκέψη και συζήτηση και η πολυαναμενόμενη μέρα έφτασε!!!

Όλες οι φατσούλες γεμάτες ανυπομονησία περίμεναν το σύνθημά μου!
Κάθε παιδάκι ερχόταν μπροστά και φώναζε το παιδί του οποίου ήταν ο κρυφός Αϊ-Βασίλης.


Η τάξη μας γέμισε χαμόγελα ικανοποίησης και χαράς! Κατασκευές , ζωγραφιές και ποιήματα ήταν τα υπέροχα δωράκια που μοίρασαν αυτοί οι διαφορετικοί Αγιοι Βασίληδες!












Φυσικά και μια αγκαλιά ήταν ένα μεγάλο ευχαριστώ!
Το πιο σπουδαίο για μένα βέβαια ήταν η συζήτηση που ακολούθησε. Μιλήσαμε για τα δώρα τα ακριβα και τα δώρα που πήραμε αυτή τη μέρα. Χαρά με τα άλλα , αλλά και χαρά με αυτά. Προσπαθήσαμε να βρούμε τι το ξεχωριστό είχαν αυτά τα δώρα. Ο γλυκός μου Μιχάλης έδωσε την απάντηση: αυτά τα δώρα είναι μοναδικά. Δεν μπορούμε να τα αγοράσουμε και μόνοι μας , όπως τα άλλα. Δεν υπάρχουν πουθενά και για τον καθένα είναι ξεχωριστά!
Το έχω ξαναπεί! Με τέτοια παιδιά  το μέλλον της χώρας μας μπορεί σίγουρα να ονειρεύεται καλύτερες μέρες!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία , αγάπη και ομόνοια!

Εδώ μπορείτε να δείτε και να χρησιμοποιήσετε ένα πολύ ωραίο ποιημα που έφτιαξε για την περίσταση η συνάδελφος Μαρία Χρυσικού και θέλησε να το μοιραστεί. Την ευχαριστούμε πολύ!!!!!

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Δωράκια για τα Χριστούγεννα

Όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί , όσο κι αν τα οικονομικά είναι πιο συχνά μείον παρά συν, δεν μπορώ να αποχαιρετίσω τα παιδιά για τις γιορτές χωρίς να δώσω κάτι, έστω και μικρό. Προτιμώ επίσης να είναι κάτι που το έφτιαξα μόνη μου και όχι κάτι τυποποιημένο, γιατί εκτός του ότι θα είναι και πιο ακριβό δε θα έχει και καμία σχέση με μένα. Ακόμα θυμάμαι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο του σπιτιού μου την κάρτα-στολίδι που είχε κάνει δώρο μια δασκάλα της αδερφής μου στα παιδιά τηε τάξης της.

Δε χρειάστηκε να ψάξω πολύ γιατί η ιδέα για το δωράκι μου μου ήρθε μια μέρα που σερφαρα στο pinterest. Εκεί η κατασκευή ήταν με μικρό κασπώ που τη μετέτρεψα λίγο χρησιμοποιώντας ποτηράκια από φελιζόλ.


Χρησιμοποίησα:
ποτηράκια από φελιζόλ
μαύρο ανεξίτηλο μαρκαδόρο
μικρά , πορτοκαλί πον πον
μεγάλα χριστουγεννιάτικα πον πον
σύρμα πίπας σε διάφορα χρώματα
λωρίδες από διάφορα χριστουγεννιάτικα χαρτόνια
χαρτί περιτυλίγματος
μικροδωράκια
πιστόλι σιλικόνης και περίπου μιάμιση μπάρα σιλικόνη

Ξεκίνησα λοιπόν!

Πήρα τα κυπελλάκια και με τον ανεξίτηλο μαρκαδόρο ζωγράφισα τελείες , χοντρές για τα μάτια και πιο λεπτές για το στόμα.


Μετά κόλλησα το σύρμα πίπας πάλι με σιλικόνη.

Συνέχισα κολλώντας με σιλικόνη το πορτοκαλί πον πον για μύτη.

Έπειτα κόλλησα στις δυο άκρες του σύρματος τα χριστουγεννιάτικα πον πον για τα προστατευτικά των αυτιών (δεν ξέρω πώς λέγονται).


Ύστερα πέρασα στο άνοιγμα του ποτηριού μια λωρίδα χρωματιστό χαρτόνι για κασκόλ.

Το κουτάκι μου ήταν έτοιμο. Το γέμισα με διάφορα: σοκολατάκια (που μας δώρισε το κέντρο ξένων  γλωσσών Chatsikou-Skoglund), μικρά χριστουγεννιάτικα μανταλάκια, αυτοκόλλητα και μια σβήστρα.

Τέλος έκλεισα το κουτάκι μου περνώντας σιλικόνη στο χείλος του ποτηριού και κολλώντας πάνω ένα κομμάτι χαρτί περιτυλίγματος που το έκοψα μετά στο περίγραμμα του ποτηριού.
Τα δωράκια μου ήταν έτοιμα για τα μικρά μου αστεράκια!

Μαριλού μου, σε ευχαριστώ για τις φωτογραφίες!!!

Όλη η κατασκευή (για όλα τα παιδιά μου +2 για τα ανιψάκια μου ;) ) μου πήρε 2 ώρες και δεν κόστισε πάνω από 8 ευρώ.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Επαναληπτικές ασκήσεις Χριστουγέννων

Τις τελευταίες μέρες οι μέρες μας ήταν γεμάτες με την προετοιμασία της γιορτής μας, μικρές κατασκευές και χαρούμενη διάθεση.
Αφού κάναμε το κείμενο "Δωσε την αγάπη" από το ανθολόγιο, αποφάσισα να κάνουμε ακόμη ένα κείμενο μέσα από το ανθολόγιο που ξεχώρισα. Το κείμενο "Οι τηγανίτες του Τραγοπόδη" είναι ένα πολύ όμορφο κείμενο , βασισμένο στις ελληνικές παραδόσεις και την πίστη στην ύπαρξη των καλικαντζάρων. 

Πρώτα μιλήσαμε για την ιστορία των καλικαντζάρων. Ότι δηλαδή ζουν όλο το χρόνο κάτω από τη γη κόβοντας το δέντρο που τη στηρίζει. Την παραμονή των Χριστουγέννων και αφού έχουν κόψει σχεδόν εντελώς το δέντρο της γης , ανεβαίνουν πάνω και κάνουν ένα σωρό σκανταλιές. Στη Μακεδονία υπήρχε η πεποίθηση πως αν συναντήσεις καλικάντζαρο, θα σου κλέψει τη μιλιά. Μένουν μέχρι την ημέρα των Φώτων , οπότε και ο παπάς βγαίνει με την αγιαστούρα του να αγιάσει κόσμο, σπίτια και ύδατα. Οι καλικάντζαροι μιας και απεχθάνονται τον αγιασμό (και το νερό γενικότερα) επιστρέφουν κάτω στο δέντρο τους, το οποίο έχει δέσει τον κορμό του και είναι γερό σαν πρώτα. Ξαναρχίζουν λοιπόν το κόψιμό του μέχρι την επόμενη παραμονή Χριστουγέννων που θα το ξαναφήσουν , για να ανεβούν πάνω.
                 
Διαβάσαμε λοιπόν το κείμενο, που είναι πολύ εύθυμο μα και ευαίσθητο ταυτόχρονα. Όλα τα παιδιά διασκέδασαν με την ιστορία και συγκινήθηκαν με το τέλος. Ο Τραγοπόδης , ο ήρωας καλικάντζαρος , αποδείχτηκε πιο καλός απ'ό,τι οι παραδόσεις θέλουν τους καλικάντζαρους!
Μετά την ανάγνωση του κειμένου , που είναι αρκετά μεγάλο , αλλά δεν κουράζει, μιλήσαμε για τα χαρακτηριστικά του Τραγοπόδη και τον περιγράψαμε. Δώσαμε πολλά επίθετα, όπως τριχωτός, άσχημος, κόντός κτλ., και βρήκαμε και πολλά άλλα που θα τα χρησιμοποιήσουμε στις επαναληπτικές μας ασκήσεις.
Εικόνα από τα παιδικά.

Ο χρόνος μας πίεζε και δεν μπορέσαμε να κάνουμε όλες τις δραστηριότητες που θέλαμε κι έτσι μείναμε σε αυτά. Ενδεικτικά αναφέρω:
  • Δραματοποίηση του διαλόγου του κειμένου
  • Ζωγραφική παρέας καλικαντζάρων (από το ανθολόγιο)
  • Ακρόαση του μαγευτικού παραμυθιού Αγέλαστη πολιτεία. 
  • Αναζήτηση εικόνων, πληροφοριών και ιστοριών σχετικών με τους καλικάντζαρους στο διαδίκτυο.
Για τα Χριστούγεννα δεν ετοίμασα πολλές ασκήσεις , γιατί πλέον πιστεύω πως όπως κι εμείς έτσι και τα παιδιά θέλουν να χαλαρώσουν και να περάσουν όμορφα. Όλες οι ασκήσεις είναι επαναληπτικές σε όσα συναντήσαμε ως τώρα και έχουν γιορτινή διάθεση.

Επαναληπτικές ασκήσεις Χριστουγέννων

 


Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Κεράκια και διάφοροι καρποί έφτιαξαν σύνθεση μοναδική!

Η Φανή μου την προηγούμενη βδομάδα συγκέντρωσε 10 κουπόνια στον ελεγχο συμπεριφοράς και τράβηξε μια εκπληξούλα από τον κολοκύθα! Η εκπληξούλα της ήταν μια έξτρα ώρα κατασκευών. Ετσι σήμερα κάναμε 2 ώρες εικαστικά. Έχοντας τόσο χρόνο μπροστά μας, μπορέσαμε να κάνουμε μια πολύ όμορφη σύνθεση.

Χρειαστήκαμε:
τετράγωνα κομμάτια χαρτόκουτας (20Χ20 περίπου)
καφέ τέμπερα
καρύδια
βελανίδια
κανέλες, γαρίφαλα, μπαχάρια
χρυσόσκονη(χρυσή , ασημένια και κόκκινη)
κόκκινες μπαλίτσες
κλαδάκια από έλατο
από 2 ρεσώ για κάθε παιδί
ατλακόλ

Τα καρύδια τα πήρα από την καρυδιά του μπαμπά μου ,τα βελανίδια τα μαζέψαμε όταν επισκεφτήκαμε το Γομάτι και τα κλαδάκια από έλατο τα έκλεψα από το στολισμό που έκανε ο σύλλογος γονέων για το παζάρι. Τα υπόλοιπα υπήρχαν στο υλικό της τάξης μας.


Πρώτα αλείψαμε τα καρύδια μας με ατλακόλ.

Στη συνέχεια τα λούσαμε με χρυσόσκονη, ένα με χρυσή και ένα με ασημένια.


Μετά βάψαμε το κομμάτι της χαρτόκουτας με καφέ τέμπερα.
Τέλος, φτιάξαμε το καπάκι από το βελανίδι βάζοντας ατλακόλ στο σημείο εκείνο και ρίχνοντας κόκκινη χρυσόσκονη (δεν έχω φωτό).

Ήταν ώρα να συναρμολογήσουμε το έργο μας!
Πρώτα κολλήσαμε τα φύλλα.

 Βάλαμε το πρώτο ρεσώ.

Κολλήσαμε τα καρύδια, το βελανίδι, την κόκκινη μπίλια και τα μπαχαρικά.Στο τέλος βάλαμε και το 2ο κεράκι μας.

Οι συνθέσεις μας έτοιμες για να πάνε σπίτι!


 

Δώσε την αγάπη, Ανθολόγιο


Με αφορμή την αυριανή μας ανταλλαγή δώρων, τον κρυφό Αγιο Βασίλη όπως την ονομάσαμε, αποφάσισα να κάνουμε το κείμενο "Δώσε την αγάπη" της Αγγελικής Βαρελλά.
Την Αγγελική Βαρελλά την είδαμε και χθες στο απόσπασμα του βιβλίου μας "Ο δικός μας Αγιος Βασίλης" και έτσι ήταν μια ακόμη αφορμή , ώστε να τη γνωρίσουμε και λίγο.
Αρχικά διάβασα εγώ το κείμενο και μετά τα παιδιά ζήτησαν να το διαβάσουν μόνα τους και τα ίδια. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια τάξη ενός διαπολιτισμικού σχολείου στο οποίο έρχονται 2 νέοι μαθητές από την Πολωνία. Λιγο πριν τα Χριστούγεννα η δασκάλα προτείνει να γιορτάσουν τον άγιο της φιλίας κάνοντας μια ανταλλαγή δώρων. Εκεί ο πρωταγωνιστής μας, ο Μάνος, θα έρθει αντιμέτωπος με την αδιαφορία που έδειξε στο διπλανό του νεοαφιχθέντα Γιάννους από την Πολωνία και θα πάρει ένα πολύτιμο μάθημα.
Συνεχίσαμε εντοπίζοντας  και υπογραμμίζοντας σημαντικά σημεία της ιστορίας και φτιάχνοντας μια μικρή περίληψη (προφορικά).
Στη συνέχεια απαντήσαμε σε διάφορες ερωτήσεις σχετικά με το πώς μπορεί να αισθάνονταν οι ήρωες της ιστορίας μας. Προσπαθήσαμε να δικαιολογήσουμε τις συμπεριφορές τους , αλλά και να βρούμε τρόπους επανόρθωσης.
Συνεχίσαμε απαντώντας και στις ερωτήσεις του βιβλίου. Κάναμε και την 3η δραστηριότητα συμπληρώνοντας τα λόγια του Γιάννους στο μήλο του βιβλίου , που φυσικά το χρωματίσαμε κιόλας!


Έπειτα, στολίσαμε κάποιες λέξεις του κειμένου με μαγικές λέξεις (επίθετα). Εγώ έδωσα τα ουσιαστικά και τα παιδιά μόνα τους βρήκαν τα επίθετα. Το λεξιλόγιό τους απίθανο σε αυτή τη δραστηριότητα!
Πρώτη λέξη η λέξη φίλος.
 Βάλαμε κάθε μαγική λέξη σε ένα συννεφάκι και τη χρωματίσαμε.



Δεύτερη η λέξη μήλο. Εδώ πραγματικά έπρεπε να αναγκαστούμε να σταματήσουμε καθώς τελείωσε ο χώρος και στον πίνακα και στα τετράδια!!!




 Και αφού παίξαμε με 2 λέξεις όλοι μαζί, αποφάσισα να μετατρέψω το παιχνίδι μας σε διαγωνισμό ανάμεσα στις ομάδες. Οι κανόνες ήταν πως έπρεπε τα επίθετα να είναι ταιριαστά, έπρεπε όλοι να γράφουν και να προτείνουν κι έπρεπε να μιλάμε πολύ χαμηλόφωνα για να μη μας ακούσουν οι αντίπαλοί μας. Αν κάποια λέξη την άκουγαν , μπορούσαν ελεύθερα να την πάρουν!
Έδωσα τη λέξη γιορτή.
 Πρώτη φορά μια ομαδική εργασία έγινε σε τόση ησυχία. Παγκόσμιο ρεκόρ νομίζω!
Η νικήτρια ομάδα βρήκε 10 επίθετα και κέρδισε μια καραμελίτσα! Φυσικά οι υπόλοιπες ομάδες πήραν τη 2η θέση , γιατί αν και δεν είχαν τα περισσότερα επίθετα , είχαν επίθετα εξαιρετικά ταιριαστά και όμορφα!

Μετά από αυτό μπήκαμε να δούμε την Αγγελική Βαρελλά που τη θυμόμασταν από το χθεσινό απόσπασμα.

Τέλος , ακούσαμε το πολύ ταιριαστό για το συγκεκριμένο απόσπασμα τραγούδι "Δώσε την αγάπη", που μου το έδωσε και πάλι η αγαπημένη Υακίνθη πριν χρόνια. Και πάλι δεν το βρήκα κι έτσι το ανέβασα εγώ. Είναι ένα πολύ όμορφο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που τα παιδιά θέλησαν να το ακούσουν πολλές φορές!